“O” dünyanın en kusursuz illüzyonistiydi.Bir saniyeyi ömür yapabilir,Bir ömrü tek bir ana hapsedebilirdi.Henüz yaşanmamış acıları bugüne taşırken,Bitmiş hikâyeleri yeniden başlatabilirdi.Olmamış şeyleri olmuş gibi hissettirmekte ustaydı; ayrılıkları özleme, bekleyişi cehenneme, korkuyu gerçeğe dönüştürebilirdi.Bir yabancıyı ev, bir evi sürgün, tek bir anı hiç bitmeyecek bir bekleyişe çevirebilirdi.Işığa çıkmadı.Perde açmadı.Sahne bile kurmadı.Çünkü insanlar, gördüklerine değil; inandıklarına teslim oluyorlardı.Bazı suçlular delilleri yok ederdi.“O” ise zamanı yok ediyordu.“YARINI HATIRLA; Varoluşu büyük bir perspektiften sorgulayan, yüksek bilinç ve kadim tonla yazılmış muhteşem bir roman.”