Şehadet – Bayrak İçin

Mubuka için dünya; barut kokusu, soğuk namlular ve mutlak itaatle örülmüş gri bir boşluktan ibaretti. O, gölgelerin içinde kalbini bir zırh gibi kuşanan, vicdanını namlusunun ucunda bırakan bir “Kurt”tu. Ta ki o gece, hayatın tüm kirini bir kenara iten o mucizeyle çarpışana dek. Selin, namıdiğer Gelincik... Şifa dağıtan elleri ve sarsılmaz vicdanıyla, yıkımın ortasında açan bir umuttu. En yakın arkadaşının peşinden gittiği o gürültülü barda, hayatının en tutkulu ve en tehlikeli sınavına gireceğinden habersizdi. Daha o gece anlamıştı; bakışları bir kurdun sertliğiyle çarpıştığında, narin bir gelinciğin fırtınanın ortasında kalacağını… Biri yaşatmak için yemin etmişti, diğeri gerekirse öldürmek için eğitilmişti. Aralarındaki çekim ne kadar yakıcıysa, kaderin önlerine koyduğu uçurum o kadar derindi. Mubuka’nın parmağı tetikteyken, Selin’in elleri bir hayatı kurtarmak için titriyordu. Kurdun pençeleri arasında bir gelincik çiçek açabilir miydi, yoksa fırtına ikisini de yutacak kadar büyük müydü? Aşkları bir sığınak mı olacaktı yoksa her an çökebilecek bir yıkım mı? “Hayat her zaman bir ‘mutlu son’ borçlu değildir bize; bazı bağlar sadece kopmak için değil, en büyük sınavını vermek için düğümlenmiştir.”