ÇİÇEKLER ŞAHİDİM OLSUN DÖNÜŞ Kamer akşam ortalık durulunca, her zaman bira içtiği kafeye gelerek etrafı kolaçan etti. Bir süre sonra arkadaşı Mehmet’i aradı telefon ile ama ulaşılamıyordu telefonuna. Kamer, kafede çıkana kadar Mehmet’i aradı ama cevap vermiyordu. “Belki telefonu kapalıdır,” diyerek aramayı bırakıp son yudumunu çekti ve Taksim’e doğru otelinin yolunu tuttu. Otele girince hemen odasına çıktı, üstünü çıkarıp yatağına yattı ve bugünkü 1 Mayıs olaylarını düşündü. Fransa ile karşılaştırınca biraz da kıskanarak olanlara üzüldü. Gözleri kapanınca uykuya daldı. Uyanınca karısını aradı, yoktu can yoldaşı, “Günaydın” diyecek kimsede yoktu. Yalnızlık şimdiden Kamer’i etkilemişti ama biriz daha dayanmak zorundaydı, eşi Aliye dönene kadar. Otel odasından çıktı, yürüyerek yolu yarıladık bile. 1 Mayıs öncesi gündü ama polis Taksim çevresinde kendince hala önlemlerini sürdürerek yolları açık cezaevine çevirmişti.