Nilay ile Koray, Erkenden uyandılar, Babalarıyla balığa çıkmak için. Nilay ile Koray, Etrafı seyrederken, Babaları kürek çekerken, Yeterince açıldılar denize. Nilay ile Koray, Dürbünleriyle bakarken, Babaları oltaya balık gelmesini beklerken, -Ayyy! Şunlara bak! Gördüler yunusları. Bir, iki, üç, Dört, beş, altı, yedi. Tam yedi yunus! -Keşke onları daha yakından görebilseydik, Diye mırıldandı Koray. -Keşke… Dedi Nilay da. Yunusların küçük balıkları yiyerek beslendiklerini, Kayıklarına yaklaşırlarsa balıkların kaçacaklarını, Söyledi babaları. Nilay’ın aklına bir fikir geldi. Babası kabul ederse, Birlikte yol alacaklardı, Yunuslarla.