Karanlık Sular Ardında

Hiç dağılmayacak karanlık çöktüğünde mücadele için en güçlüler seçilecek ve ölüm tamamen hayata karışacak. İnsan çoğu şeyi bildiğini sanır oysa bakılanla görülen, bilinenle öğrenilen şartlar değişince yeniden şekillenir. Bu kitap, yedi tepenin eşiğine ulaşıyor. Nef’î ile adaleti, Nesîmî ile merhameti, Nasreddin Hoca ile yokluğu, Şems-i Tebrizî ile yanmayı, İbn Sînâ ile şifayı, Fârâbî ile ilmi, Hallâc-ı Mansûr ile aşkı anıvermek fırsatını satırlarında saklıyor. Üstelik yeryüzü kurşunla kaplı, kartalana ölmüş, nice insandan geriye kalbi çarpan üç kişi kalmışken… Yine de her şeyin bittiği yerde başlayan bir hikâye bu. En çok da okurunu derin bir ahenge dâhil etme inancıyla örülü. Kudret Ayşe Yılmaz yedinci romanı Karanlık Sular Ardında’da varoluşun, ölümün, şüphenin, gaibin, hüznün peşine düşerek insanın kişisel dramı etrafında süren bir seferi anlatıyor. Toprağı araya araya kendini de kaybeden, arayan, bulan iki yoldaş yedi aziz zirvede neyi öğrenecek? Çul ve Çuvaldız’ın ritmi, gücünü hiç yitirmeyen bu ilerleyişinde sayısız sembol; okura kendi içine ilerleyeceği bir akarsu yatağı oyuyor. Böylece hesapta olmayan bu tanışmanın sonunda kırılgan, yorucu, ağır alışkanlıkları yıkan binlerce soru ve hesapla yüzleşiliyor. Yazar, okurlarını bambaşka bir okuma tecrübesine davet ederken şiirsellikle kurgunun içinden çıkmayı başarmış yepyeni bir âlem kuruyor.