Cennet’teki Adem

“Ben güneş miyim yoksa yapayalnız bir adam mı?” Adán Gorozpe, hayattaki tek doğru hamlesi Kek Kralı Don Celestino’nun güzeller güzeli kızı Priscila Holguín’le evlenmek olan ve kendini evrenin merkezindeki güneş, etrafındakileri de kuyrukluyıldız olarak gören bir avukat ve işadamıdır. Priscila ise gazetelerde ve dergilerde boy boy fotoğrafları çıkan, erkeklerin arzu nesnesi olan bir kadındır. Gorozpe’nin bu mükemmel dünyası, “asayişten sorumlu bakan” koltuğuna oturan, tıknaz, jambon suratlı Adán Góngora onun güzeller güzeli eşine göz koyduğun zaman çatırdamaya başlar. Carlos Fuentes Cennet’teki Âdem’de “Meksikomedya”nın tüm yozlaşmışlığını kendine has mizahıyla ve dil işçiliğiyle ifşa ediyor. Aldatmalar, hırsızlıklar, yolsuzluklar, uyuşturucu tacirleri ve halkına ihanet eden politikacılar Fuentes’in ironi dolu üslubuyla karşınızda… Efendi kendi varlığını pekiştirmek için kölelere ihtiyaç duyar. Herkesten çok ben bilirim bunu, modern bir avukat ve işadamı olduğumdan canımı dişime takarak haftada beş gün (cumartesi ve pazarları tatil günümdür) toplantı masasının başına geçer, yakmadan ısıtmak isteyen bir güneş misali yufka yürekli modern yönetici tavırlarıma rağmen bastırdığım astlarımı etrafıma dizerim. Neticede benim yönetici olmamı mümkün kılan tek şey onların bu durumu kabullenmeleri değil midir?