"Yunus Emre, dünyaya bir pencereden bakıp gitmişti; Aşık Veysel, iki kapılı bir handa yürümüştü gündüz gece demeden o karanlığa bürünmüş dünyasında. Herkes bir şekilde gelip geçiyor bu yalan dünyanın çarkları arasından, kendince bir şeyler geride bır ...