Çocukken her sabah erkenden davar gütmeye kırlara çıkardım. Güneşin doğuşunu da hep zirvelerde yaşardım. Savrun Vadisi’ndeki insanların karınca gibi görünüşünü izlerdim. Evimizin karşısındaki duvar kalıntısına, “Kale” derler. Davar ardıçlıkta yayılır ...