“Parkeye gömüldükçe kararan zaman...Bardaklarda halkın mutsuzluk lekelerini eksiltiyor biriktiriyor dünya beni, benden ben çoğaldıkça sinecek köşe, ağlanacak insan yok olur. Uçalım desem bir şehzade rüyasına, kanatsa kanat pençeyse pençe duvarların m ...