Gece gelen çocuk sessizceuzandı avlunun taşlarınauyandırmak istemedi kimseyiuzun ve yorucu bir yoldu sürdüğü izkimbilir saat kaçyosunlu bir bakır tas kadardıkurumuş bir havuznasıl kırıldığı bilinmeyen fıskiyebirazdan sabah olacak“biz hep o yalnızlıkt ...